არდა გიულერმა მადრიდულ გამოცემებს ინტერვიუ მისცა და არაერთ საინტერესო საკითხზე ისაუბრა.

„მადრიდის „რეალში“ თამაში სრულიად განსხვავებული განზომილებაა, სადაც ყოველი დღე უდიდეს პასუხისმგებლობასთან ერთად, უნიკალური გამოცდილებაცაა. როდესაც სანტიაგო ბერნაბეუზე გამოდიხარ, გრძნობ იმ ისტორიის სიმძიმესა და სიდიადეს, რომელიც ამ კლუბს ათწლეულების განმავლობაში შეუქმნია. აქაური გარემო არ გაძლევს მოდუნების საშუალებას. საწვრთნელ ბაზაზე გატარებული ყოველი წუთი მიმართულია სრულყოფილებისკენ და ზუსტად ეს მენტალიტეტი მეხმარება, რომ ყოველდღიურად გავიზარდო. ვალდებული ხარ, საუკეთესო ვერსია იყო, რადგან აქ მხოლოდ გამარჯვებას აღიარებენ.“

„ამ გარემოსთან ადაპტაციაში ყველაზე მეტად ლუკა მოდრიჩი დამეხმარა, რომელიც ბავშვობიდან ჩემი კერპი იყო. როდესაც პატარა ვიყავი, მის თამაშებს ტელევიზორში აღფრთოვანებული ვუყურებდი.“

„ ლუკა მხოლოდ გენიალური ფეხბურთელი არ არის, ის საოცარი ადამიანია, რომელმაც პირველივე დღიდან ფრთაქვეშ დამიფარა და მაგრძნობინა, რომ ამ უდიდესი ოჯახის სრულუფლებიანი წევრი ვარ. ხორვატი წავიდა, თუმცა მასთან ურთიერთობა დღემდე მაქვს.“

„მისი კარიერა ჩემთვის ერთგვარი სახელმძღვანელოა და ზუსტად ვიცი, რომ თუ ლუკა მოდრიჩის გზით ვივლი და მისგან მაგალითს ავიღებ, ათწლეულების მანძილზე უმაღლეს დონეზე თამაშს შევძლებ. ის ამ ასაკშიც კი საოცარ ფიზიკურ და გონებრივ ფორმაშია, რაც არ არის შემთხვევითობა. ეს იმ წარმოუდგენელი შრომის, დისციპლინისა და ფეხბურთისადმი უსაზღვრო სიყვარულის შედეგია, რომელსაც ხორვატი ყოველდღიურად ამჟღავნებს. მინდა, ჩემი კარიერული ტრაექტორიაც ზუსტად ასეთი გრძელვადიანი და სტაბილური იყოს.“

„უშუალოდ მოედანზე ლუკასგან უამრავი დეტალი ვისწავლე, განსაკუთრებით კი თამაშის ტემპის კონტროლსა და სივრცეების დანახვას ვგულისხმობ. მისი პასები, მოედნის ხედვა და სიმშვიდე ყველაზე რთულ მომენტებშიც კი, ფასდაუდებელი გაკვეთილია ჩემთვის. ვცდილობ, ვისწავლო ის, თუ როგორ იღებს გადაწყვეტილებებს წამებში და როგორ იყენებს ტერფის გარე ნაწილს ესთეტიკური და  რაც მთავარია, ეფექტური გადაცემებისთვის. მოდრიჩი მასწავლიდა, რომ ფეხბურთი მარტო ფეხებით კი არა, უპირველესად გონებით ითამაშება.“

„ტექნიკურ დეტალებთან ერთად, მადრიდში გადმოსვლის შემდეგ ჩემი ფიზიკური კონდიციები რადიკალურად შეიცვალა და ეს განვითარების აუცილებელი ეტაპი იყო. ევროპულ ელიტაში და განსაკუთრებით ლა ლიგაში, მხოლოდ ნიჭი არ კმარა; საჭიროა ძალა, გამძლეობა და ორთაბრძოლების მოგების უნარი. კლუბის ფიზმომზადების მწვრთნელებთან ერთად კუნთოვანი მასის გაზრდასა და ტრავმების პრევენციაზე უდიდესი სამუშაო გავწიე. ახლა თავს ბევრად უფრო ძლიერად ვგრძნობ, შემიძლია ინტენსიურ რიტმში თამაში და მეტოქეებთან ფიზიკურ ჭიდილში გამარჯვება.“

„ჩემს ჩამოყალიბებაში უდიდესი როლი ითამაშა იმ ადამიანების ნდობამაც, რომლებიც ფეხბურთის ისტორიას ქმნიან, მათ შორის განსაკუთრებულია ჟოზე მოურინიოსთან ურთიერთობა. მართალია, ჩვენი გზები სპეციფიკურად გადაიკვეთა, მაგრამ მისი მხრიდან გამოხატული მხარდაჭერა, მისი რჩევები და ჩემი პოტენციალის შეფასება ჩემთვის უდიდესი მოტივაციაა. მოურინიომ იცის, როგორ უნდა მიუდგეს მოთამაშეს და მისი თითოეული სიტყვა თუ შეგულიანება მაძლევს რწმენას, რომ სრულიად სწორ გზაზე ვდგავარ.“

„გარდა ვეტერანებისა და ლეგენდებისა, გუნდში საოცარი ატმოსფერო გვაქვს ახალგაზრდებსაც.  ჯუდ ბელინგემთან, ვინისიუსთან, ბრაიმ დიასთან და სხვებთან ერთად ჩვენ ერთი დიდი, ერთიანი ოჯახი ვართ. ერთმანეთს მოედანზეც ვეხმარებით და მის მიღმაც მჭიდრო მეგობრობა გვაკავშირებს. მადრიდის „რეალის“ მომავალი საიმედო ხელშია და ჩემი მთავარი მიზანია, ამ ბიჭებთან ერთად გულშემატკივარს კიდევ არაერთი ტიტული ვაჩუქო და კლუბის ისტორიაში ჩემი საკუთარი ფურცელი დავწერო.“