მადრიდის „რეალის“ საპრეზიდენტო კაბინეტში მორიგი მასშტაბური ტაქტიკური და სტრატეგიული გარდაქმნა იგეგმება. ესპანურ სპორტულ პრესაში გავრცელებული ცნობების თანახმად, ფლორენტინო პერესმა შეიმუშავა საშუალოვადიანი სატრანსფერო პოლიტიკა, რომელიც გუნდის იდენტობის ხელახალ ფესვებთან დაბრუნებასა და „ესპანიზაციას“ ისახავს მიზნად. ახალი გეგმის მიხედვით, 2027 წლის ზაფხულიდან საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვამდე, კლუბის სატრანსფერო ოპერაციების 75%-80% სწორედ ესპანურ ბაზარზე და ადგილობრივ ტალანტებზე იქნება ფოკუსირებული. ეს არის გააზრებული პოლიტიკური და სპორტული სვლა, რომელიც პასუხობს როგორც გუნდის შიგნით არსებულ ტაქტიკურ საჭიროებებს, ისე გულშემატკივართა მზარდ მოთხოვნას - იხილონ ადგილობრივი ვარსკვლავები სანტიაგო ბერნაბეუს მინდორზე.  

ამ გადაწყვეტილების მიღებისას უმთავრესი კატალიზატორი ესპანეთის ეროვნული ნაკრების ბოლო წლების ბრწყინვალე წარმატებები და ადგილობრივი ფეხბურთელების ახალი, ოქროს თაობის აღზევება გახდა. „ფურია როხას“ მიერ ნაჩვენებმა დომინანტურმა, სწრაფმა და ამავდროულად ტექნიკურმა ფეხბურთმა მთელ მსოფლიოს დაანახა, რომ ესპანური საფეხბურთო სკოლა კვლავ პროდუქტიულობის მწვერვალზეა. პერესი მშვენივრად ხვდება, რომ ქვეყანაში აღზრდილი ტალანტების უგულებელყოფა გლობალური ბაზრის სასარგებლოდ აღარ არის ოპტიმალური სტრატეგია, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ადგილობრივი მოთამაშეები უმაღლესი დონის საფეხბურთო ინტელექტს, ტაქტიკურ მოქნილობასა და გამარჯვებულის მენტალიტეტს ავლენენ.  

სატრანსფერო ვექტორის შეცვლა პირდაპირ კავშირშია კლუბის გასახდელში არსებულ იდენტობის კრიზისთან და ლიდერების თაობათა ცვლასთან. ისეთი ისტორიული ფიგურებისა და კაპიტნების წასვლის შემდეგ, როგორიც დანი კარვახალი და სხვა ესპანელი ვეტერანები იყვნენ, „რეალის“ ძირითად შემადგენლობაში ესპანურენოვანი და ადგილობრივი ბირთვი საგრძნობლად შემცირდა. ფლორენტინო პერესისთვის ყოველთვის მნიშვნელოვანი იყო, რომ გუნდს ჰყოლოდა ძლიერი ესპანური ხერხემალი, რომელიც კლუბის ღირებულებებს, „მადრიდიზმის“ სულსა და შიდა იერარქიას უპირობოდ დაიცავდა. 75-80%-იანი კვოტა სწორედ იმას უზრუნველყოფს, რომ გუნდის ბირთვი კვლავ ადგილობრივი მოთამაშეებით დაკომპლექტდეს.

ეკონომიკური და ფინანსური სამართლიანობის თვალსაზრისით, ესპანურ ბაზარზე ოპერირება „რეალისთვის“ გაცილებით მოქნილ და მომგებიან მოდელს ქმნის. პრემიერლიგის გრანდებთან ან სახელმწიფო კლუბებთან ტრანსფერების საჰაერო ფასებში ჭიდილს, ხშირად სჯობს შიდა ჩემპიონატში არსებული გამოსასყიდი პუნქტების ეფექტურად გამოყენება და ახალგაზრდა ესპანელების ადრეულ ეტაპზე გადაბირება. გარდა ამისა, ესპანელი ფეხბურთელებისთვის სანტიაგო ბერნაბეუზე თამაში კარიერულ მწვერვალს წარმოადგენს, რაც ამცირებს სატრანსფერო საგებისა და ხელფასების კუთხით წარმოქმნილ გაურკვევლობებს და კლუბს ფინანსურ სტაბილურობას უნარჩუნებს.

სტრატეგიის კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტი „ვალდებებასის“ აკადემიის მაქსიმალური რეაბილიტაცია და ესპანეთში გაფანტული ახალგაზრდა ტალანტების გამოსყიდვის მექანიზმების ამოქმედებაა. პერესის გუნდი გეგმავს არამხოლოდ სხვა ესპანური კლუბებიდან მზა ვარსკვლავების ყიდვას, არამედ იმ ესპანელი ფეხბურთელების დაბრუნებასაც, რომლებიც იჯარით ან გამოსყიდვის უფლებით ასპარეზობენ ლა ლიგასა და ევროპის სხვა ლიგებში. ეს მიდგომა „რეალს“ საშუალებას მისცემს, მინიმალური რისკითა და მაღალი გარანტიით მიიღოს ისეთი მოთამაშეები, რომლებსაც უკვე აქვთ სამეფო კლუბის „დნმ“ და არ სჭირდებათ ხანგრძლივი ადაპტაცია ესპანურ ფეხბურთთან.

საბოლოო ჯამში, პერესის ეს საშუალოვადიანი გეგმა წარმოადგენს ბალანსის აღდგენის მცდელობას საერთაშორისო „გალაქტიკოსსა“ და ეროვნულ იდენტობას შორის. 2027 წლიდან დაგეგმილი ესპანიზაციის ტალღა „რეალს“ მისცემს ახალ ტაქტიკურ იმპულსს, გააძლიერებს კავშირს ადგილობრივ გულშემატკივართან და უზრუნველყოფს, რომ ევროპული ფეხბურთის მწვერვალზე მყოფი კლუბი ამავდროულად ესპანური საფეხბურთო სკოლის მთავარი ვიტრინაც იყოს. თუ ეს პროექტი წარმატებით განხორციელდა, პერესი თავისი საპრეზიდენტო ერის ფინალურ ეტაპზე შექმნის გუნდს, რომელიც ერთდროულად იქნება გლობალურად დომინანტიც და ეროვნული ფესვების მატარებელიც.