ენრიკე რიკელმეს მიერ მადრიდის „რეალის“ საპრეზიდენტო ამბიციების გაჟღერებასთან ერთად, კლუბის მართვის სტრუქტურის მოდერნიზაციის საკითხი დღის წესრიგში მწვავედ დადგა. რიკელმეს ერთ-ერთი ყველაზე ხმამაღალი და სტრატეგიული დაპირება სანტიაგო ბერნაბეუზე სპორტული დირექტორის ინსტიტუტის აღდგენაა. ეს პოსტი სამეფო კლუბში წლებია გაუქმებულია და მთელი ძალაუფლება პრეზიდენტისა და გენერალური დირექტორის ხელშია კონცენტრირებული. თუმცა, თანამედროვე ფეხბურთის ევოლუცია აჩვენებს, რომ მხოლოდ ბიზნეს-ლოგიკითა და მწვრთნელის იმპულსური მოთხოვნებით გრძელვადიანი სპორტული წარმატების შენარჩუნება სულ უფრო რთული ხდება.

სპორტული დირექტორის პოსტის აუცილებლობა, პირველ რიგში, კლუბის სტრატეგიულ მდგრადობას უკავშირდება. როდესაც გუნდში სამწვრთნელო ცვლილება ხდება, ახალ სპეციალისტს ხშირად სრულიად განსხვავებული ტაქტიკური ხედვა და სატრანსფერო მოთხოვნები აქვს, რაც კლუბს უზარმაზარ ფინანსურ და სელექციურ ქაოსში აგდებს. სპორტული დირექტორი არის გარანტი იმისა, რომ კლუბს გააჩნია ერთიანი, უცვლელი საფეხბურთო იდენტობა და გრძელვადიანი პროექტი, რომელსაც კონკრეტული მწვრთნელის წასვლა ან მოსვლა ვერ დაანგრევს. ის უზრუნველყოფს, რომ ყოველი ახალი ტრანსფერი ერგებოდეს კლუბის გლობალურ სტრატეგიას და არამხოლოდ მთავარი მწვრთნელის დროებით ტაქტიკურ სიმპათიებს.

ეს ინსტიტუტი ფუნდამენტურ როლს ასრულებს სამ ძირითად მიმართულებაში: გლობალური სელექცია (სკაუტინგი), აკადემიის ინტეგრაცია და სატრანსფერო მოლაპარაკებების მართვა. სპორტული დირექტორი განსაზღვრავს, თუ რა პროფილის მოთამაშეები სჭირდება გუნდს თითოეულ პოზიციაზე, მართავს სკაუტების საერთაშორისო ქსელს და პასუხისმგებელია ნიჭიერი ახალგაზრდების აღმოჩენაზე იქამდე, სანამ მათი სატრანსფერო ფასი ასტრონომიულ ნიშნულს მიაღწევს. გარდა ამისა, ის არის მთავარი რგოლი სატრანსფერო ბაზარზე, რომელიც აწარმოებს მოლაპარაკებებს აგენტებთან და კლუბებთან, რითაც პრეზიდენტს საფეხბურთო რუტინისგან ათავისუფლებს.

კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი მიმართულება, რომელსაც სპორტული დირექტორი სრულად აკონტროლებს, არის კავშირი „ლა ფაბრიკასა“ (კლუბის აკადემიასა) და პირველ გუნდს შორის. დღეს მადრიდის „რეალის“ აკადემია მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე შემოსავლიანია, თუმცა ნიჭიერი აღზარდელების ძირითად გუნდში დაწინაურების პროცენტი საკმაოდ დაბალია. სპორტული დირექტორი ვალდებულია შექმნას მკაფიო, გარანტირებული ხიდი ახალგაზრდული გუნდებიდან პირველ შემადგენლობამდე. ეს გულისხმობს იმას, რომ პირველ გუნდში კონკრეტული პოზიციის გაძლიერებისას, პრიორიტეტი ყოველთვის აკადემიის იმ წევრს მიენიჭება, რომელიც სტილისტურად მზად არის ამ ნაბიჯისთვის, რაც კლუბს მილიონობით ევროს დაზოგვის საშუალებას მისცემს.

ენრიკე რიკელმეს გეგმა ამ მიმართულებით რადიკალური და ინოვაციურია. მისი ჩანაფიქრით, ახალი სპორტული დირექტორი არ იქნება უბრალოდ „კონსულტანტი“, არამედ მას მიეცემა სრული ავტონომია და სპორტული ბლოკის მართვის აბსოლუტური ძალაუფლება. რიკელმეს მიზანია კლუბში მოიყვანოს თანამედროვე საფეხბურთო მენეჯმენტის წამყვანი ფიგურა. ადამიანი, რომელსაც აქვს წარმატებული გამოცდილება ევროპულ გრანდებში და შეუძლია მონაცემთა ანალიზზე დაფუძნებული სკაუტინგის სისტემის დანერგვა. რიკელმეს სტრატეგია ითვალისწინებს ტრადიციული საფეხბურთო ალღოსა და თანამედროვე ტექნოლოგიების სინთეზს, რაც „რეალს“ სატრანსფერო ბაზარზე კონკურენტულ უპირატესობას მოუტანს.

მხარდამჭერთა აზრით,  რიკელმეს მიერ შემოთავაზებული რეფორმა არის პასუხი თანამედროვე ფეხბურთის გამოწვევებზე, სადაც სახელმწიფო კლუბების ფინანსურ ძლიერებასთან დაპირისპირება მხოლოდ სწორი მენეჯმენტითაა შესაძლებელი. სპორტული დირექტორის დაბრუნება მადრიდის „რეალს“ დააზღვევს ძვირადღირებული სატრანსფერო შეცდომებისგან და შექმნის მყარ ბალანსს ფინანსურ მოგებასა და სპორტულ შედეგებს შორის. თუ ეს გეგმა განხორციელდა, კლუბი გადავა მართვის ვერტიკალურ, ინსტიტუციურ მოდელზე, რაც უზრუნველყოფს, რომ სამეფო კლუბი მწვრთნელების თუ ფეხბურთელების თაობათა ცვლის მიუხედავად, მწვერვალზე მყარად დარჩეს.