იურგენ კლოპის შესაძლო დანიშვნა მადრიდის „რეალის“ მთავარ მწვრთნელად, არ იქნება უბრალოდ ახალი დამრიგებლის მოყვა. იგეგმება, რომ ეს იყოს ძვრა კლუბის ფილოსოფიაში. გერმანელი სპეციალისტი ცნობილია თავისი „Heavy Metal“ ფეხბურთით, რომელიც მოითხოვს უკიდურეს ინტენსივობას, სისწრაფესა და ტაქტიკურ მოქნილობას. ბუნებრივია, არსებული შემადგენლობის დიდი ნაწილი, რომელიც წლების განმავლობაში კარლო ანჩელოტის უფრო „ლოიალურ“ და პოზიციურ სტილს იყო მორგებული, კლოპის ფილტრს ვერ გაივლის. გერმანელი მწვრთნელი არ ერიდება ავტორიტეტების მსხვრევას, თუ ისინი მის მაღალპრესინგიან სისტემაში ვერ ჯდებიან.

წმენდის პირველი ტალღა, სავარაუდოდ, დაცვის ფლანგებს შეეხება, სადაც ფერლან მენდი და ფრან გარსია კითხვის ნიშნის ქვეშ დგანან. მენდი, მიუხედავად მისი საიმედოობისა დაცვაში, კლოპის სისტემისთვის ზედმეტად სტატიკურია. იურგენს სჭირდება „ფრთები“, რომლებიც შეტევაში ნახევარმცველების ფუნქციასაც ითავსებენ (როგორც ამას რობერტსონი ან არნოლდი აკეთებდნენ). რაც შეეხება ფრან გარსიას, მისი ფიზიკური მონაცემები და პოზიციური შეცდომები კლოპის „გეგენპრესინგისთვის“ დიდ რისკფაქტორად მიიჩნევა. გერმანელი აქ უფრო ათლეტურ და ტაქტიკურად მომწიფებულ კადრებს მოითხოვს.  კარერასი და ტრენტი ხელშეუხებლები იქნებიან, მაგრამ ფრანის, მენდის და ასევე დანი კარვახალის მომავალი ნამდვილად ეჭვქვეშ იქნება.

დავიდ ალაბას საკითხი ყველაზე სენსიტიურია. ავსტრიელი კლუბის ერთ-ერთი მაღალანაზღაურებადი ვარსკვლავია, თუმცა მისი ასაკი და მძიმე ტრავმების ისტორია კლოპისთვის წითელი დროშაა. იურგენის ფეხბურთი მცველებისგან მაქსიმალურ სისწრაფესა და მუდმივ მოძრაობას მოითხოვს, რამაც შესაძლოა ალაბას სხეული კრიტიკულ ზღვრამდე მიიყვანოს. ექსპერტთა აზრით, იურგენი ამჯობინებს ალაბას გაშვებას და მის ნაცვლად უფრო ახალგაზრდა, „მშიერი“ და ფიზიკურად ძლიერი მცველის (მაგალითად, იმავე კონატეს) მოყვანას, რომელიც 90 წუთის განმავლობაში მაღალ ტემპს გაუძლებს.

ნახევარდაცვაში დანი სებალიოსის ბედი პრაქტიკულად გადაწყვეტილი ჩანს. კლოპის შუა ხაზი არის გუნდის „ძრავა“, რომელიც დაუღალავად უნდა მუშაობდეს ორივე საჯარიმოსთან. სებალიოსი, თავისი აკადემიური და შედარებით ნელი სათამაშო სტილით, ვერანაირად ვერ ჯდება გერმანელის ინტენსიურ სქემაში. იურგენს სჭირდება სწრაფი ტიპის მოთამაშეები, როგორიცაა ვალვერდე ან ჩუამენი, და არა ტექნიკური, მაგრამ ნაკლებად დინამიკური პლეიმეიკერები, რომლებიც ბურთის დაჭერასა და ტემპის დაგდებას ანიჭებენ უპირატესობას.

ახალგაზრდული სექტორიდან გონსალო გარსიასა და მასტანტუონოს მსგავსი ტალანტების შესაძლო გაშვება მიანიშნებს იმაზე, რომ კლოპი „აქ და ახლა“ შედეგზეა ორიენტირებული. მიუხედავად იმისა, რომ მას უყვარს ახალგაზრდებთან მუშაობა, მადრიდის „რეალში“ მას დასჭირდება მზა პროდუქტი, რათა მყისიერად დაუპირისპირდეს ევროპულ გრანდებს. მასტანტუონოს ტიპის „ნატიფი“ ტალანტებისთვის კლოპის ფეხბურთი შესაძლოა ზედმეტად ხისტი აღმოჩნდეს, რაც მათ განვითარებას შეაფერხებს, ამიტომ მათი იჯარით გაშვება ან გაყიდვა გამოსასყიდი უფლებით სავსებით ლოგიკური ნაბიჯი იქნება. არგენტინელი ახალ კლუბში გამოცდილებას მიიღებს და ბერნაბეუზე გაცილებით სწრაფი, განვითარებული და ტაქტიკურად განსწავლული დაბრუნდება. იგივეს თქმა შეიძლება გონსალოზეც, რომელსაც უმაღლესი ალბათობით ენდრიკ ფელიპე ჩაანაცვლებს.

სატრანსფერო პოლიტიკის ცვლილება ასევე შეეხება გუნდის საერთო დისციპლინასა და კვების რეჟიმსაც კი. კლოპი კლუბში მოიტანს „ლივერპულურ“ მოდელს, სადაც თითოეული ფეხბურთელი მაქსიმალურად ოპტიმიზირებული ათლეტია. ვინც ამ სტანდარტებს ვერ დააკმაყოფილებს,  იქნება ეს ვარსკვლავი თუ აკადემიის აღზრდილი,  გუნდს დატოვებს. ეს იქნება ერთგვარი „ბუნებრივი გადარჩევა“, სადაც გადარჩებიან მხოლოდ ისინი, ვისაც გერმანელის გიჟური რიტმის ატანა შეუძლიათ.

იურგენის მოსვლა ნიშნავს იმასაც, რომ „ბლანკოსი“ შეწყვეტს ფეხბურთელების ყიდვას მხოლოდ მათი მარკეტინგული ღირებულების გამო. გერმანელი მწვრთნელი პირადად ჩაერთვება სკაუტინგის პროცესში და მოითხოვს ისეთ მოთამაშეებს, რომლებიც „სამუშაო ეთიკით“ გამოირჩევიან. ეს ნიშნავს, რომ ისეთი მოთამაშეები, რომლებიც მოედანზე „სეირნობას“ არიან მიჩვეულები, კლოპის ხელში ერთ კვირასაც ვერ გაძლებენ. მისი ავტორიტეტი იმდენად დიდია, რომ პრეზიდენტ ფლორენტინო პერესსაც კი მოუწევს დათმობებზე წასვლა.

წმენდა არ იქნება მხოლოდ გაშვებაზე ორიენტირებული, ეს იქნება ადგილის გამოთავისუფლება ახალი ტიპის ლიდერებისთვის. კლოპს სურს გუნდი, რომელიც მოედანზე ერთიანი ორგანიზმივით მოქმედებს. თუ მენდი ან ალაბა ამ მექანიზმის ნაწილები ვერ გახდებიან, მათი სტატუსი მადრიდში ვერ გადაარჩენთ. გერმანელი სპეციალისტისთვის გუნდური ინტერესი ყოველთვის ინდივიდუალურზე მაღლა დგას, რაც „რეალისთვის“ გარკვეულწილად უჩვეულო, მაგრამ შესაძლოა გამაჯანსაღებელიც აღმოჩნდეს.

ბევრი ქომაგი შიშობს, რომ ასეთი რადიკალური ცვლილებები გუნდის სტაბილურობას დაარღვევს, თუმცა კლოპის ისტორია გვაჩვენებს, რომ მისი „წმენდა“ ყოველთვის მიზანმიმართულია. ის არ უშვებს ფეხბურთელებს პირადი წყენის გამო,  ის უშვებს მათ იმიტომ, რომ მათ არ შეუძლიათ იმ ფუნქციების შესრულება, რაც მის სისტემას სჭირდება. ეს არის ცივსისხლიანი ანალიტიკა, რომელიც მიმართულია ევროპული ფეხბურთის ტახტის დასაბრუნებლად და ახალი, უფრო აგრესიული „რეალის“ შესაქმნელად.

ყოველივე ზემოაღნიშნული მადრიდში განსჯის საგანია. დღესდღეობით შეთანხმება მიღწეული არ არის, მაგრამ ფაქტია, რომ გერმანელ სპეციალისტთან „ბლანკოსი“ ბევრს საუბრობს.