იბრაჰიმა კონატეს გზა დიდ ფეხბურთამდე „ლაიფციგის“ აკადემიაში დაიწყო, სადაც მან ჩამოაყალიბა ის საბაზისო უნარები, რამაც მოგვიანებით იურგენ კლოპის ყურადღება მიიპყრო. გერმანული კლუბიდან „ლივერპულში“ გადასვლა 2021 წელს არ იყო მხოლოდ მორიგი ტრანსფერი, ეს იყო ფიზიკური მონაცემებისა და ტაქტიკური დისციპლინის შერწყმის მცდელობა მსოფლიოს ყველაზე ინტენსიურ ლიგაში. მერსისაიდულ გრანდში კონატე თავდაპირველად ვირჯილ ვან დაიკის ჩრდილქვეშ მოექცა, თუმცა სწორედ ამ გარემოებამ  მისცა მას საშუალება, უმოკლეს დროში აეთვისებინა პრემიერლიგის რიტმი.

პრემიერლიგაში ადაპტაციის პერიოდი კონატემ ბრწყინვალედ გაიარა. მისი პროგრესი თვალსაჩინო გახდა მაღალი დაცვის ხაზის მართვაში, რაც კლოპის სისტემის ხერხემალია. იბრაჰიმამ ისწავლა, როგორ გამოიყენოს თავისი გაბარიტები არამხოლოდ ორთაბრძოლებში, არამედ პოზიციურ თამაშშიც. მისი სადებიუტო სეზონი ჩემპიონთა ლიგის ფინალით დაგვირგვინდა, სადაც ის მოედანზე საუკეთესო იყო, მიუხედავად „ლივერპულის“ მარცხისა. სწორედ მაშინ მიხვდა საფეხბურთო სამყარო, რომ კონატე არ არის უბრალოდ „ნიჭიერი მცველი“, ის ელიტარული დონის შემსრულებელია.

ფიზიკური თვალსაზრისით, კონატე ნამდვილი ათლეტია. მისი სიმაღლე (194 სმ) და მასიური აღნაგობა საჰაერო ორთაბრძოლების მეფედ აქცევს. თუმცა, რაც მას გამორჩეულს ხდის, არის მისი ფენომენალური სისწრაფე. თანამედროვე ფეხბურთში, სადაც გუნდები მაღალ პრესინგს თამაშობენ, მცველს სჭირდება სისწრაფე, რათა ზურგს უკან დატოვებული თავისუფალი სივრცეები დააზღვიოს. კონატეს შეუძლია დაეწიოს პრემიერლიგის ყველაზე სწრაფ ფორვარდებსაც კი, რაც მას „რეალის“ ტაქტიკური სქემისთვის იდეალურ კანდიდატად აქცევს.

ტექნიკურ ასპექტში ფრანგი მუდმივად ვითარდება. მისი პირველი პასი სულ უფრო ზუსტი და გამჭოლი ხდება. ის არ ერიდება ბურთის წინ წამოღებას და ნახევარდაცვის ხაზის გარღვევას დრიბლინგით, რაც მადრიდის „რეალში“ ანტონიო რუდიგერის სტილს მოგვაგონებს. განვითარების პერსპექტივა ჯერ კიდევ დიდია, კონატე მხოლოდ 26 წლისაა, რაც ცენტრალური მცველისთვის „პრაიმის“ დასაწყისია. მას აქვს პოტენციალი, გახდეს მსოფლიოს საუკეთესო მცველი მომდევნო 5 წლის განმავლობაში.

რაც შეეხება სანტიაგო ბერნაბეუზე დამკვიდრებას, იბუს აქვს ის „სამეფო“ აურა, რასაც მადრიდელი ფანები აფასებენ. ის არის მებრძოლი, ქარიზმატული და ფლობს გამარჯვებულის მენტალიტეტს. „რეალში“ გადასვლა მისთვის ნიშნავს არამხოლოდ სტატუსის ამაღლებას, არამედ დაცვის ცენტრში ახალი ლიდერის როლის მორგებას, განსაკუთრებით იმ ფონზე, როდესაც გუნდს დაცვის ხაზის გაახალგაზრდავება სჭირდება. მისი ფრანგული კავშირები (მბაპე, ჩუამენი, კამავინგა) ადაპტაციის პროცესს საგრძნობლად გაამარტივებს.

თუმცა, არსებობს შემაფერხებელი გარემოებებიც, რომელთა იგნორირება შეუძლებელია. უპირველესი და ყველაზე მტკივნეული მისი ტრავმიანობაა. უკანახაზელის კარიერას „ლივერპულში“ ხშირად აფერხებდა კუნთოვანი დაზიანებები. „რეალის“ მსგავს გუნდში, სადაც კალენდარი გადატვირთულია და წნეხი მაქსიმალური, ფიზიკური მდგრადობა გადამწყვეტია. თუ იბრაჰიმა ვერ შეძლებს სტაბილური ფიზიკური კონდიციების შენარჩუნებას, მას გაუჭირდება ძირითად შემადგენლობაში ადგილის გარანტირება.

მეორე ფაქტორი კონცენტრაციის ხანმოკლე დაკარგვაა. ზოგჯერ, ზედმეტი თავდაჯერებულობის გამო, ის უშვებს პოზიციურ შეცდომებს, რასაც ლა ლიგის ტექნიკური შემტევები არ პატიობენ. მადრიდში ყოველი შეცდომა მიკროსკოპის ქვეშ განიხილება და კრიტიკის ტალღა გაცილებით ძლიერია, ვიდრე მერსისაიდზე. მას მოუწევს ფსიქოლოგიური სიმტკიცის ჩვენება, რათა ამ წნეხს გაუძლოს.

ცალკე განხილვის თემაა იურგენ კლოპის ფაქტორი. თუკი გერმანელი სპეციალისტი „რეალის“ სათავეში აღმოჩნდება, კონატეს ტრანსფერი პრაქტიკულად გარდაუვალი გახდება. კლოპმა იცის იბრაჰიმას ყველა სუსტი და ძლიერი მხარე. ის მას ენდობა და მისი სისტემისთვის კონატე არის „უნაკლო ჯარისკაცი“. კლოპის ხელში კონატე თავს ისე გრძნობს, როგორც თევზი წყალში, რაც ტრანსფერის წარმატების ალბათობას 100%-მდე გაზრდიდა.

კონატეს პროგრესი საფრანგეთის ნაკრებშიც დასტურია იმისა, რომ ის დიდ სცენაზე სათამაშოდ არის დაბადებული. მან შეძლო და ეროვნულ გუნდშიც დაიმკვიდრა ადგილი, რაც უდიდესი კონკურენციის პირობებში (სალიბა, უპამეკანო) მარტივი სულაც არ არის. მისი საერთაშორისო გამოცდილება „მერენგებისთვის“ დამატებითი ბონუსია, რადგან კლუბს სჭირდება ფეხბურთელები, რომლებსაც გადამწყვეტ მატჩებში მუხლები არ აუკანკალდებათ.

საბოლოო ჯამში, იბრაჰიმა კონატე არის „მზა პროდუქტი“ მადრიდის „რეალისთვის“, თუმცა გარკვეული რისკებით. მისი სტილი - აგრესიული პრესინგი, სისწრაფე და საჰაერო დომინაცია  იდეალურად ერწყმის მადრიდულ ფეხბურთს. ის არის მცველი, რომელსაც შეუძლია თამაში საკუთარ თავზე აიღოს და გუნდს თავდაჯერებულობა შემატოს.
თუ ტრანსფერი შედგა, მადრიდელი ქომაგები მიიღებენ ფეხბურთელს, რომელიც ყოველ მატჩში სულსა და გულს დებს. მისი ემოციური კავშირი გულშემატკივრებთან ძალიან სწრაფად დამყარდება, რადგან მისი სათამაშო სტილი სანახაობრივი და ეფექტურია.

დასკვნის სახით შეიძლება ითქვას, რომ იბუ არის ხიდი დღევანდელ და მომავლის „რეალს“ შორის. მისი ფიზიკური მონაცემები  ანიჭებს უპირატესობას ნებისმიერ მეტოქესთან, ხოლო მისი ასაკი იძლევა იმის გარანტიას, რომ კლუბი მიიღებს დაცვის ბურჯს მინიმუმ ერთი დეკადის განმავლობაში. მთავარი კითხვის ნიშანი მხოლოდ მის ჯანმრთელობაზე რჩება.