ესპანურ მედიაში გავრცელებული ხმები მასიმილიანო ალეგრისა და მადრიდის „რეალის“ შესაძლო კავშირზე საფეხბურთო სამყაროში ყოველთვის დიდ ინტერესს იწვევდა. იტალიელი სპეციალისტი, რომელიც თავისი პრაგმატიზმითა და შედეგზე ორიენტირებული ფილოსოფიით არის ცნობილი, საკმაოდ საინტერესო ფიგურაა სამეფო კლუბისთვის. მოდით, დეტალურად განვიხილოთ, რას მოუტანს „მაქსი“ მადრიდს.

მასიმილიანო ალეგრი იმ მწვრთნელთა კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლებისთვისაც ესთეტიკაზე მნიშვნელოვანი ეფექტურობაა. მისი საფეხბურთო ხედვა ეფუძნება ბალანსს, დაცვის სიმტკიცესა და მეტოქის სუსტი წერტილების მაქსიმალურ გამოყენებას. ის არ არის „დოგმატური“ მწვრთნელი, ალეგრი თამაშის მიმდინარეობისას ტაქტიკის ცვლილების დიდოსტატია, რაც მას თანამედროვეობის ერთ-ერთ ყველაზე მოქნილ სტრატეგად აქცევს.

ტაქტიკური თვალსაზრისით, ალეგრის საყვარელი მონახაზი ხშირად იცვლება შემადგენლობის მიხედვით, თუმცა მისი საფუძველი ყოველთვის მყარი დაცვაა. ის ხშირად იყენებს 4-3-3 ან 3-5-2 ფორმაციებს, თუმცა მისი მთავარი იარაღი ე.წ. „ტაქტიკური მონაცვლეობაა“. მას შეუძლია მატჩის განმავლობაში რამდენჯერმე შეცვალოს სქემა ისე, რომ გუნდმა სტრუქტურა არ დაკარგოს, რაც მეტოქისთვის ყოველთვის რთული გამოსაცნობია.

ალეგრის კარიერის პიკი „იუვენტუსის“ პირველ პერიოდს (2014-2019) უკავშირდება. ამ წლებში მან ზედიზედ ხუთჯერ მოიგო სერია A და გუნდი ორჯერ გაიყვანა ჩემპიონთა ლიგის ფინალში. სწორედ მაშინ გამოჩნდა მისი უნარი, ემართა ვარსკვლავური გასახდელი და მაქსიმალური შედეგი მიეღო ისეთი მოთამაშეებისგან, როგორებიც პირლო, პოგბა და მანჯუკიჩი იყვნენ.

მისი ყველაზე ძლიერი თვისება „თამაშის კითხვაა“. ალეგრის აქვს საოცარი ინტუიცია, თუ როდის უნდა განახორციელოს ცვლილება. ის ხშირად ამბობს, რომ ფეხბურთი მარტივი თამაშია და მწვრთნელის მთავარი საქმე ფეხბურთელებისთვის ხელის არშეშლაა. ეს მიდგომა ძალიან ჰგავს კარლო ანჩელოტის სტილს, რაც „რეალის“ ფილოსოფიასთან - მწვრთნელი, როგორც „მენეჯერი“ და არა „დიქტატორი“ - სრულ თანხვედრაშია.

არგუმენტი, თუ რატომ უნდა დაინიშნოს ის ბერნაბეუზე, პირველ რიგში, მის გამოცდილებასა და ფსიქოლოგიურ მდგრადობაშია. „რეალი“ არ არის კლუბი ექსპერიმენტებისთვის, აქ შედეგი დღესვეა საჭირო. ალეგრიმ იცის, როგორ მოიგოს ტიტულები წნეხის ქვეშ და როგორ დაამყაროს იერარქია გუნდში, სადაც ყველა ფეხბურთელი მსოფლიო დონის ვარსკვლავია.

თუმცა, არსებობს პრობლემური მხარეებიც. „რეალის“ გულშემატკივარი მიჩვეულია შემტევ, სანახაობრივ ფეხბურთს. ალეგრის „Corto Muso“ (მინიმალური ანგარიშით მოგება) სტილი შესაძლოა მადრიდული პუბლიკისთვის მოსაწყენი აღმოჩნდეს. თუ შედეგი მალევე არ მოვიდა, მისი დაცვითი ტაქტიკა კრიტიკის მთავარი სამიზნე გახდება, რაც კლუბში შიდა დაძაბულობას გამოიწვევს.

სატრანსფერო კუთხით, ალეგრი ყოველთვის ითხოვს ფიზიკურად ძლიერ და ტაქტიკურად განათლებულ ნახევარმცველებს. ის დიდ პატივს სცემს ისეთ მოთამაშეებს, რომლებსაც მოედნის ცენტრის გაკონტროლება შეუძლიათ. თანამედროვე ფეხბურთში მას ძალიან მოსწონს ისეთი ტიპაჟები, რომლებიც კითხულობენ თამაშს.

„რეალის“ ამჟამინდელი შემადგენლობიდან ალეგრის სტილში იდეალურად ჯდებიან ფედე ვალვერდე და ედუარდო კამავინგა. მათი ენერგია და უნივერსალიზმი იტალიელისთვის ფასდაუდებელი იქნება. ასევე, ის აუცილებლად მოითხოვს დაცვის ხაზის გაძლიერებას გამოცდილი კადრებით, რადგან მისი სისტემა ძლიერ დაცვაზე დამყარებული.

ვინ შეიძლება დატოვოს გუნდი? იტალიელი ვერ ეგუება ფეხბურთელებს, რომლებიც დაცვით ფუნქციებს უგულებელყოფენ. მოთამაშეები, რომლებიც მხოლოდ შეტევაზე არიან ორიენტირებულნი და ტაქტიკურ დისციპლინას არღვევენ მის გეგმებში ვერ მოხვდებიან. შესაძლოა, გარკვეულმა შემტევებმა, რომლებიც თავისუფალ როლს არიან მიჩვეულნი, გაუცხოება იგრძნონ მის მკაცრ სქემებში.

იტალიელი მწვრთნელი ასევე დიდ ყურადღებას აქცევს სტანდარტულ მდგომარეობებს. მისი გუნდები ყოველთვის სახიფათოები არიან კუთხურებისა და საჯარიმოების დროს. ეს „რეალისთვის“, რომელსაც ჰყავს ისეთი „საჰაერო ძალა“, როგორიც რუდიგერი, ჰაუსენი ან მილიტაოა, დამატებითი პლუსი იქნება.

ალეგრის კიდევ ერთი დადებითი თვისება მისი სიმშვიდეა. ის პრესკონფერენციებზე იშვიათად კარგავს წონასწორობას და ყოველთვის იცავს თავის ფეხბურთელებს. ეს „მადრიდული ქარიშხლების“ პირობებში აუცილებელი თვისებაა, რათა გუნდმა გარესამყაროსგან იზოლირებულად შეძლოს მუშაობა.

შეჯამებისთვის, მასიმილიანო ალეგრი „რეალისთვის“ შესაძლოა გახდეს სიმშვიდის გარანტი. ის არ შეცვლის ფეხბურთის ისტორიას თავისი რევოლუციური იდეებით, მაგრამ ის გარანტირებულად დაალაგებს დაცვას და გუნდს ტიტულებისთვის ბრძოლისუნარიანს გახდის. მისი დანიშვნა იქნება ნიშანი იმისა, რომ „ბლანკოსი“ პრაგმატიზმს ირჩევს.

საბოლოო ჯამში, ალეგრის წარმატება მადრიდში დამოკიდებული იქნება იმაზე, თუ რამდენად სწრაფად იპოვის ის საერთო ენას გასახდელის ლიდერებთან. თუ მან მოახერხა ვარსკვლავების დარწმუნება იმაში, რომ თავდაცვა ისეთივე მიმზიდველია, როგორც შეტევა, მაშინ ბერნაბეუზე კიდევ ერთი წარმატებული ხანა დაიწყება.

აქვე აუცილებლად უნდა აღინიშნოს, რომ მნიშვნელოვანი იქნება, რამდენად მიიღებს მადრიდული პუბლიკა მეტ პრაგმატიზმს და ნაკლებ სანახაობას, თუმცა მწყობრ ფეხბურთს.