ფედერიკო ვალვერდე არ არის უბრალოდ ფეხბურთელი, ის არის თანამედროვე „რეალის“ ევოლუციის სიმბოლო. იმ ეპოქაში, სადაც ფუფუნება და ტექნიკა ხშირად ჩრდილავს შრომისმოყვარეობას, ურუგვაელი ნახევარმცველი გვახსენებს, რომ სანტიაგო ბერნაბეუზე გადარჩენისთვის მხოლოდ ნიჭი არ კმარა. მისი გზა მონტევიდეოს ღარიბი უბნებიდან მსოფლიო ფეხბურთის მწვერვალამდე არის კლასიკური მაგალითი იმისა, თუ როგორ გარდაიქმნება შინაგანი ჟინი და დაუღალავი ენერგია სპორტულ უკვდავებად.

ვალვერდე თანამედროვე ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე მრავალმხრივი და შთამბეჭდავი ფიგურაა. მადრიდის „რეალის“ მაისურით ის მხოლოდ ფეხბურთელი კი არა, კლუბის იდენტობის განუყოფელი ნაწილია. მოთამაშე, რომელმაც ბრძოლა, თავგანწირვა და გამარჯვების ჟინი კარიერის პირველივე წუთებიდანვე აქცია თავის საფირმო ნიშნად.

ფედეს ბავშვობა ურუგვაიში უკიდურეს გაჭირვებასთან იყო დაკავშირებული. მისი ოჯახი ყოველდღიურად იბრძოდა ელემენტარული საარსებო პირობებისთვის, თუმცა პატარა ფედესთვის ბურთი იყო ერთადერთი გამოსავალი და იმედი. „პენიაროლის“ აკადემიაში ის (El Pajarito) მეტსახელით იყო ცნობილი, გამხდარი ფიზიკური მონაცემების გამო, მაგრამ სწორედ იქ გამოჩნდა მისი პირველი ნაპერწკლები, დაუზოგავი სირბილი და დამარცხებასთან შეურიგებლობა, რაც მოგვიანებით მადრიდული სულის საფუძვლად იქცა.

 „რეალში“ გადმოსვლა და „კასტილიაში“ ასპარეზობა მისთვის გადამწყვეტი გამოცდა აღმოჩნდა. ბევრმა ნიჭიერმა სამხრეთ-ამერიკელმა ვერ გაუძლო ევროპულ წნეხს, თუმცა ფედერიკო სხვა შესაძლებლობებს ფლობდა. ის ყოველ ვარჯიშზე ამტკიცებდა, რომ კანტერანოებში დასარჩენად ზედმეტად ძლიერი იყო. მისი მონდომება და „კასტილიაში“ ნაჩვენები ლიდერული თვისებები გახდა იმის გარანტი, რომ მთავარი გუნდის კარები მისთვის მალე გაიღებოდა.

ზინედინ ზიდანის როლი ვალვერდეს კარიერაში ფასდაუდებელია. სწორედ ფრანგმა ლეგენდამ დაინახა მასში ის „ძრავა“, რომელიც მადრიდის ხანდაზმულ ნახევარდაცვას სჭირდებოდა. ზიდანმა ფედეს მისცა თავდაჯერება და ასწავლა, როგორ გამოეყენებინა თავისი აგრესია რაციონალურად. ზიზუს ეპოქაში ვალვერდე ჩამოყალიბდა ტაქტიკურად მოქნილ მოთამაშედ, რომელსაც შეეძლო კაზემიროს, კროოსისა და მოდრიჩის ტრიოსთვის საჭირო დინამიკა შეემატებინა.

კარლო ანჩელოტის მოსვლამ ვალვერდეს განვითარების ახალი ეტაპი გადაუშალა. იტალიელმა სპეციალისტმა ფედეს ხუმრობით უთხრა, რომ სამწვრთნელო ლიცენზიას დახევდა, თუ ურუგვაელი სეზონში მინიმუმ 10 გოლს არ გაიტანდა. ამან ვალვერდეს თამაშს ახალი განზომილება შესძინა. ანჩელოტის ხელში ის ჩამოყალიბდა „ტოტალურ ფეხბურთელად“, რომელიც მოედნის ნებისმიერ მონაკვეთს თანაბარი ეფექტურობით აკონტროლებს.

ზინედინ ზიდანი, რომელიც ვალვერდეს მთავარ გუნდში დამკვიდრების ერთ-ერთი მთავარი შემოქმედია, ყოველთვის აღტაცებით საუბრობდა ურუგვაელის სამუშაო ეთიკაზე. „ფედე თანამედროვე ნახევარმცველის იდეალური ნიმუშია. ის არა მხოლოდ ფიზიკურად არის მონსტრი, არამედ საოცარი ინტელექტით კითხულობს თამაშს,“ - აღნიშნავდა ფრანგი სპეციალისტი. ზიზუს თქმით, სამხრეთ-ამერიკელს ჰქონდა იშვიათი უნარი, მოედანზე შეევსო ის სიცარიელე, რომელსაც სხვები ვერ ამჩნევდნენ, რაც მას გუნდისთვის შეუცვლელ ფიგურად აქცევდა.

ლეგენდარული ტონი კროოსი, რომელმაც ვალვერდეს თავისი საკულტო 8 ნომერი დაუტოვვა, მასში საკუთარ მემკვიდრეს ხედავს. გერმანელი მაესტრო ხშირად ამბობდა, რომ ფედე მსოფლიოს საუკეთესო ნახევარმცველთა სამეულში შედის. „მე მისი დიდი ფანი ვარ. ვალვერდეს შეუძლია იყოს ისეთივე სწრაფი, როგორც ფორვარდი და ისეთივე მყარი, როგორც მცველი. მისი დარტყმა კი ნებისმიერი მეკარისთვის კოშმარია,“ - აცხადებდა კროოსი, რითაც ხაზს უსვამდა ურუგვაელის უნიკალურ ბალანსს ტექნიკასა და ძალას შორის.

ვალვერდე არის ფეხბურთელი, რომელიც მწვრთნელის ყველა ჩანაფიქრს იდეალურად ასრულებს. „მასში არის რაღაც განსაკუთრებული, ის არასოდროს იღლება და ყოველთვის გუნდის ინტერესებიდან მოქმედებს. თუ მეტყვით, რომ მას მარჯვენა მცველად სჭირდება თამაში, ის ამას გააკეთებს საუკეთესო დონეზე, რადგან მისი მამოძრავებელი ძალა მხოლოდ გამარჯვებაა,“ - ამბობდა „პაპა კარლო“. იტალიელი სპეციალისტი ხშირად აღნიშნავდა, რომ ურუგვაელის ლიდერული თვისებები ბუნებრივია და მას არ სჭირდება ზედმეტი ყვირილი ავტორიტეტის მოსაპოვებლად.

„ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ფედე ურუგვაის  ნაკრებში პირველად გამოჩნდა, ვთქვი, რომ  სტივენ ჯერარდს მაგონებდა. მას აქვს იგივე დინამიკა, დარტყმა და ხასიათი. ფედე არის ადამიანი, რომელიც მოედანზე სულს ტოვებს და სწორედ ამიტომ უყვართ ის მადრიდში.  ის არის ნამდვილი მებრძოლი, რომელიც არასოდეს ნებდება“ - ასე ახასიათებს ლუის სუარესი თავის თანამემამულეს, რომელიც დღეს უკვე მსოფლიო დონის ვარსკვლავია.

ურუგვაელის ფიზიკური კონდიციები დღეს ფეხბურთში ეტალონად ითვლება. მისი სისწრაფე და გამძლეობა საშუალებას აძლევს, 90 წუთის განმავლობაში შეასრულოს ე.წ. „Box-to-Box“ ფუნქცია ისე, რომ დაღლილობის ნიშანიც არ დაეტყოს. ის არის ათლეტი, რომელიც აერთიანებს სპრინტერის სისწრაფესა და მარათონელის გამძლეობას, რაც მას თანამედროვე ფეხბურთის ერთ-ერთ ყველაზე საშიშ ფიგურად აქცევს.

უნივერსალობა - ეს არის ვალვერდეს მთავარი იარაღი. ის იდეალურია მარჯვენა გარემარბის პოზიციაზე, სადაც თავისი სისწრაფით სივრცეებს ანადგურებს, საიმედოა ცენტრალურ ნახევარდაცვაში, სადაც თამაშის რიტმს განსაზღვრავს და საჭიროების შემთხვევაში, ბრწყინვალეა მარჯვენა მცველის პოზიციაზეც კი. მწვრთნელისთვის ფედე არის ფუფუნება და ნებისმიერ რთულ ვითარებაში გამოსაყენებელი იდეალური ინსტრუმენტი.

ვალვერდეს კარიერაში არის მომენტები, რომლებიც ისტორიას სამუდამოდ დარჩება. მათ შორის გამორჩეულია 2020 წლის ესპანეთის სუპერთასის ფინალი „ატლეტიკოს“ წინააღმდეგ. მისი ვარდნა ალვარო მორატას წინააღმდეგ , რომელმაც რეალური გოლი აღკვეთა, მადრიდისტებისთვის თავგანწირვის სიმბოლოდ იქცა. მიუხედავად წითელი ბარათისა, ის მატჩის საუკეთესო მოთამაშედ დასახელდა, რადგან საკუთარი თავი გუნდის წარმატებას შესწირა.

საერთაშორისო პრესა ხშირად აღნიშნავს ვალვერდეს გადამწყვეტ როლს „რეალის“ ბოლოდროინდელ ტიტულებში. მაგალითად, 2022 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალში სწორედ მისმა უზუსტესმა გადაცემამ ვინისიუს ჟუნიორზე მოუტანა გუნდს მე-14 თასი. L'Équipe, Marca, AS  და სხვა ავტორიტეტული გამოცემების ანალიტიკოსები,  ხშირად ხაზს უსვამენ, რომ ფედერიკოს გარეშე „რეალის“ პრესინგი და გარდამავალი ფაზები ნახევარი ძალის დაკარგვას ნიშნავს.

მის კარიერაში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს შორეულ დარტყმებს. ნახევარმცველის სუპერ დარტყმები არაერთხელ გამხდარა გადამწყვეტი „ელ კლასიკოებში“ თუ ჩემპიონთა ლიგის რთულ მატჩებში. მისი უნარი, ერთი დარტყმით შეცვალოს თამაშის ბედი,  ოპონენტებისთვის მუდმივ საფრთხედ აქცევს. ყოველი გოლი არის ნაზავი ტექნიკისა და იმ ველური ძალისა, რომელიც ურუგვაულს ახასიათებს.

დღეს ვალვერდე „ბლანკოსის“ ერთ-ერთი კაპიტანია. ეს არ არის მხოლოდ სიმბოლური სტატუსი,  ეს არის აღიარება მისი ლიდერული თვისებების. გასახდელში ის ავტორიტეტია, მოედანზე კი  მაგალითი ახალგაზრდებისთვის. მისი დამოკიდებულება კლუბისადმი, გერბისადმი და გულშემატკივრებისადმი  იმ იშვიათ მოთამაშეთა რიგში აყენებს, რომლებსაც  ძლიერი „დნმ“ სისხლში აქვთ.

ბევრი ანალიტიკოსი მიიჩნევს, რომ ვალვერდე არის ის ადამიანი, რომელიც დანი კარვახალის შემდეგ ღირსეულად ჩაიბარებს კაპიტნის სამკლაურს და გახდება გუნდის მთავარი სახე მომდევნო წლებში. მისი მენტალიტეტი, რომელიც არასდროს აძლევს საკუთარ თავს მოდუნების უფლებას, იდეალურად ერწყმის „მადრიდიზმის“ ფილოსოფიას - „არასოდეს დანებდე და ყოველთვის იბრძოლო ბოლომდე.“

კლუბისთვის ვალვერდე არის ხიდი წარსულ დიდებასა და მომავალ წარმატებებს შორის. ის სწავლობდა ლეგენდებისგან და ახლა თავად ხდება ლეგენდა. მისი პროგრესი არის დასტური იმისა, რომ შრომა ყოველთვის ფასდება. როდესაც ფედე მოედანზეა, გულშემატკივარი მშვიდადაა, რადგან იცის, რომ იქ მადრიდული სულის ნამდვილი მატარებელი იბრძვის.სტატისტიკის მიღმა, ვალვერდე არის ემოცია. მისი ყოველი აღნიშვნა, ყოველი მოგებული ორთაბრძოლა და ტრიბუნებისკენ მიმართული ჟესტი ამყარებს კავშირს გუნდსა და ინჩადას შორის. ის არის ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს გულით და არა მხოლოდ ფეხებით, რაც მას თანამედროვე ფეხბურთის იშვიათ და ძვირფას რესურსად აქცევს.

ფედერიკოს ისტორია ჯერ კიდევ იწერება. მისი გზა ურუგვაის სიღარიბიდან ბერნაბეუს დიდებამდე არის შთაგონების წყარო მილიონობით ადამიანისთვის. ის არის მყარი ფსიქიკის მქონე ლიდერი, რომელიც მუდამ მზად არის აფრენისთვის და გუნდის ახალ სიმაღლეებზე აყვანისთვის.

„რეალს“ მისი სახით ჰყავს არა მხოლოდ მსოფლიო დონის ვარსკვლავი, არამედ ღირსეული ლიდერი, რომელიც კლუბის ღირებულებებს ყველაზე უკეთ წარმოაჩენს. მომავალი მას ეკუთვნის და ეჭვგარეშეა, რომ ვალვერდეს სახელი ოქროს ასოებით ჩაიწერება სამეფო კლუბის ისტორიაში.