ვაგრძელებთ ანალიტიკური სტატიების შემოთავაზებას, რომელიც მადრიდის „რეალის“ სასურველ ტრანსფერებს ეხება. ვისაუბროთ ვიტინიაზე, რომელიც ამ ეტაპზე ერთ-ერთ საუკეთესო ფიგურად ითვლება ნახევარდაცვაში.

ვიტინიას გზა პორტუს „დრაგაუდან“ პარიზის „პარკ დე პრენსამდე“ არის მუდმივი ევოლუციის მაგალითი. მისი კარიერა პორტუგალიაში დაიწყო, სადაც მან საფეხბურთო ინტელექტის საფუძვლები შეითვისა, თუმცა მისი ნამდვილი გარდასახვა ლუის ენრიკეს ხელში მოხდა. პსჟ-ში მან ისწავლა არა მხოლოდ ბურთის კონტროლი, არამედ თამაშის სტრუქტურის მართვა ყველაზე კრიტიკულ ზონებში. განსხვავებით მაკ ალისტერისგან, რომელიც უფრო სისტემური მოთამაშეა, ან ენცოსგან, რომელიც ხშირად რისკიან პასებს ეძებს, ვიტინიამ პარიზში გამოიმუშავა უნარი, იყოს უშეცდომო,ის თითქოს არასოდეს კარგავს ბურთს, მაშინაც კი, როცა მეტოქის სამი მოთამაშე გარს ახვევია.

ვიტინიას მთავარი უპირატესობა კონკურენტებთან მიმართებაში მისი ბურთის ფლობის ექსტრაორდინალური უნარია. მისი დაბალი სიმძიმის ცენტრი და სხეულის ბალანსი მას საშუალებას აძლევს, „გაძვრეს“ ნებისმიერ პრესინგში. თუ ენცო ფერნანდესი პასით ხსნის თამაშს, ვიტინია ამას მოძრაობითაც აკეთებს. ის არის ფეხბურთელი, რომელიც ბურთს უნაკლოდ ფლობს და გუნდს აძლევს საშუალებას, ამოისუნთქოს წნეხის ქვეშ. „რეალისთვის“, რომელიც ხშირად აწყდება ინტენსიურ პრესინგს დიდ მატჩებში, ვიტინიას ეს თვისება ფასდადებელია.

საუბარი მბაპესთან და ვინისიუსთან კავშირზე კიდევ უფრო შთამბეჭდავია. კილიანთან ერთად პარიზში გატარებულმა დრომ ვიტინიას ასწავლა, თუ როგორ უნდა მოემსახუროს მსოფლიოს ყველაზე სწრაფ ფორვარდს. მან ზუსტად იცის, როდის სჭირდება მბაპეს ბურთი ფეხში და როდის სივრცეში. მისი ინტელიგენტური პასები არ არის მხოლოდ სტატისტიკისთვის.  ეს არის მიზანმიმართული გადაცემები, რომლებიც ფორვარდებს იდეალურ პოზიციაში აყენებს. ვინისიუსის ფლანგზე გადასვლისას კი, პორტუგალიელს შეუძლია დაიკავოს ისეთი პოზიცია, რომელიც ბრაზილიელს უკანა ზურგს დაუზღვევს, რაც „რეალის“ შეტევებს უფრო დაბალანსებულს გახდის.

რატომ სჯობნის ის სხვებს? მაკ ალისტერი ბრწყინვალეა, მაგრამ მას აკლია ისეთივე დინამიკა და სისწრაფე ბურთთან ერთად, როგორიც პორტუგალიელს აქვს. ენცო ფერნანდესი, მიუხედავად მისი გენიალური ხედვისა, ზოგჯერ დაცვით ფაზაში პოზიციურად იკარგება. ვიტინია კი არის „მუშა“ ინტელექტუალი. ის აერთიანებს კროოსის დისციპლინასა და მოდრიჩის მოქნილობას. მისი უნარი, ითამაშოს როგორც „ექვსიანზე“, ისე „რვიანზე“, ნებისმიერ მწვრთნელს აძლევს ტაქტიკურ თავისუფლებას, რაც დღევანდელ ფეხბურთში ძალიან მნიშვნელოვანი კომპონენტი და ხშირ შემთხვევაში დიდი წარმატების საწინდარია.

ვიტინიას განვითარების დონე აჩვენებს, რომ ის მზად არის „რეალის“ ლიდერობისთვის. ის არ არის მოთამაშე, რომელსაც ადაპტაციისთვის დიდი დრო დასჭირდება. მისი საფეხბურთო IQ საშუალებას აძლევს, მყისიერად ჩაეწეროს მადრიდულ სტილში, ის არ ცდილობს იყოს მოედნის მთავარი ვარსკვლავი, თუმცა მისი თამაში ყოველთვის აუმჯობესებს გარშემომყოფებს. ეს კი სწორედ ის თვისებაა, რაც „რეალის“ ნახევარდაცვას კროოსის ეპოქის შემდეგ სჭირდება.

ვიტინიას მთავარი განმასხვავებელი ნიშანი „რეალის“ ამჟამინდელ ტრიოსთან - ვალვერდესთან, კამავინგასთან და ჩუამენისთან არის ტექნიკური უსაფრთხოება და რიტმის კონტროლი. მაშინ, როდესაც ვალვერდე ფიზიკური აფეთქებებისა და ვერტიკალური გარბენების სიმბოლოა, ჩუამენი კი კლასიკური ჩამშლელი, ვიტინია გვთავაზობს ბურთის კონტროლის ისეთ დონეს, რომელიც ამ სამეულს აკლია. კამავინგასგან განსხვავებით, რომელიც ხშირად ქაოსურ, ინსტინქტურ ფეხბურთს თამაშობს, პორტუგალიელი გამოირჩევა სტრუქტურული სიმშვიდით.

ლა ლიგაში ადაპტაციის მთავარი გარანტი ვიტინიასთვის არის მისი  სივრცის აღქმის უნარი, რაც ესპანური ფეხბურთის ფუნდამენტია. ლა ლიგა, პრემიერ ლიგისგან განსხვავებით, ნაკლებად ეყრდნობა ფიზიკურ ორთაბრძოლებს და უფრო მეტად ორიენტირებულია პოზიციურ ჭადრაკზე, სადაც ბურთის ფლობა საუკეთესო თავდაცვაა. ვიტინიას აქვს უნიკალური უნარი, ითამაშოს ერთი შეხებით მაღალი წნეხის პირობებშიც კი, რაც კრიტიკულია ისეთი გუნდების წინააღმდეგ, რომლებიც „რეალს“ დაბალ ბლოკში ხვდებიან. მისი პორტუგალიური საფეხბურთო სკოლა, რომელიც ესპანურთან ძალიან მჭიდრო კავშირშია,  საშუალებას აძლევს მყისიერად აუღოს ალღო თამაშის რიტმს. მან იცის, როდის უნდა შეანელოს შეტევა პოზიციების დასალაგებლად და როდის გამოიყენოს გრძელი და ეფექტური პასი მბაპეს ერთ-ერთზე გასაყვანად. ფაქტობრივად, პორტუგალიელი მოთამაშე ლა ლიგაში შევა არა როგორც ახალწვეული, არამედ როგორც მოთამაშე, რომელიც უკვე ფლობს იმ ტექნიკურ „ენას“, რომელზეც ესპანეთის საუკეთესო ნახევარმცველები საუბრობენ.

საბოლოო ჯამში, ვიტინია არის არა უბრალოდ ნიჭიერი ნახევარმცველი, არამედ სისტემური გადაწყვეტა. მისი სიმშვიდე, ბურთის ფლობის კულტურა და უნარი, მართოს თამაშის რიტმი უშეცდომოდ, მას საუკეთესო კანდიდატად აქცევს. ის არის ფეხბურთელი, რომელიც „რეალის“ ნახევარდაცვას დაუბრუნებს დაკარგულ ელეგანტურობას და მას თანამედროვე, აგრესიულ ელფერს შესძენს.