დღევანდელი ანალიტიკური მიმოხილვა, მადრიდის „რეალის“ კიდევ ერთ სამიზნეს, ენცოს დავუთმოთ. ენცო ფერნანდესის „რეალში“ გადასვლა ნიშნავს მადრიდული კლუბის სურვილს, დაიბრუნოს ის კონტროლი მოედნის ცენტრზე, რომელიც ტონი კროოსის წასვლის შემდეგდაიკარგა. ენცოს მთავარი იარაღი მისი ფენომენალური ხედვა და ვერტიკალური მანევრია. არგენტინელს შეუძლია ერთი ზუსტი გადაცემით გაჭრას მეტოქის ორი ხაზი და თამაში დაცვითი ფაზიდან მყისიერად გადაიყვანოს შეტევაში. მისი მანევრირება მოედანზე არა არის  მხოლოდ ფიზიკური გადაადგილება, ეს არის სივრცეების მუდმივი ძიება, რათა ყოველთვის იყოს თავისუფალი ბურთის მიმღები და თანაგუნდელებს ამოსუნთქვის საშუალება მისცეს.

ნახევარდაცვის რგოლში ენცოს მოსვლა გადაჭრის „რეალის“ ამჟამინდელ მთავარ პრობლემას, რასაც შემოქმედებითი სტილის მოთამაშის არყოლა ჰქვია. თუ ჩუამენი და ვალვერდე მეტწილად ფიზიკურ ძალაზე, პრესინგსა და ათლეტიზმზე არიან ორიენტირებულნი, ფერნანდესი თამაშში შემოიტანს ესთეთიკურ ხელოვნებას. ის მოაგვარებს ბურთის ამოტანის პრობლემას მაღალი პრესინგის პირობებში, სადაც „რეალს“ ხშირად უჭირს სუფთად გამოსვლა. ენცო გახდება ის შემაკავშირებელი რგოლი, რომელიც დაცვის ხაზსა და ნახევარდაცვას შორის ნაპრალებს ამოავსებს.

სამეფო კლუბის სტილთან სინთეზი თითქმის იდეალური ჩანს. „რეალი“ ისტორიულად ყოველთვის ეყრდნობოდა ნახევარმცველებს, რომლებსაც ბურთთან იდეალური ურთიერთობა შეეძლოთ. ენცო არ არის მხოლოდ პასის სპეციალისტი, ის საკმაოდ აგრესიულია ორთაბრძოლებშიც, რაც „ბლანკოსის“  სისტემაში ბალანსის გარანტია. არგენტინელს აქვს ნიშა, სადაც ელეგანტურობა და ეფექტურობა თანაბრად ფასობს.

მბაპესა და ვინის სისწრაფის პირობებში, ფერნანდესის მიერ სიღრმიდან გაშვებული მაღალი სიზუსტის პასები მუდმივ ქაოსს დათესავს მეტოქის ზურგს უკან. ის ხედავს პარტნიორის მოძრაობას მანამ, სანამ თავად ფორვარდი დაიწყებს გახსნას, რაც „რეალის“ კონტრშეტევებს სასიკვდილო იარაღად აქცევს.

საბოლოო ჯამში, ენცო ფერნანდესი არის არა უბრალოდ გაძლიერება, არამედ სტრუქტურული გარდაქმნა. მისი ტრანსფერით „რეალი“ მიიღებს ფეხბურთელს, რომელიც თამაშს არა მხოლოდ ფიზიკურად პატრონობს, არამედ ინტელექტუალურად მართავს. ეს არის სოლიდური ინვესტიცია სტაბილურობაში, რომელიც მადრიდელებს საშუალებას მისცემს, თამაში საკუთარი წესებით უკარნახონ ნებისმიერ გრანდს, იქნება ეს პოზიციური შეტევა თუ ელვისებური გადასვლა ფლანგებზე.

პარალელები ეპოქალურ ნახევარმცველებთანi!

ენცო ფერნანდესისა და ტონი კროოსის იდენტობა ყველაზე მკაფიოდ თამაშის ორგანიზების მანერაში იკვეთება. კროოსის მსგავსად, ენცო არის გუნდის „მეტრონომი“, რომელიც არამარტო აკონტროლებს ბურთს, არამედ კარნახობს თამაშის ტემპს. მისი ზუსტი გადაცემების მაჩვენებელი სტაბილურად 90%-ის ფარგლებში მერყეობს, რაც მადრიდული სტანდარტისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანია. თუმცა, თუ კროოსი არანორმალური სიზუსტით და ჰორიზონტალური როტაციით გამოირჩეოდა, ენცო უფრო ვერტიკალურია. ის ცდილობს, ყოველი მეორე პასი პროგრესული იყოს, რაც მას გერმანელის თანამედროვე, უფრო აგრესიულ ვერსიად აქცევს.

ლუკა მოდრიჩთან პარალელის გავლებისას კი ენცოს დინამიკა და წნეხის ქვეშ მუშაობის უნარი წინა პლანზე იწევს. მოდრიჩის მსგავსად, ფერნანდესს აქვს უნარი, სხეულის ერთი მოძრაობით ან მოკლე დრიბლინგით თავი დააღწიოს მეტოქის ინტენსიურ პრესინგს და თავისუფალი ზონა შექმნას. მიუხედავად იმისა, რომ ენცოს არ აქვს ლუკასთვის დამახასიათებელი ტიპური ფინტები, მას გააჩნია ხორვატივით მახვილი ალღო იმაზე, თუ სად გაჩნდება სივრცე 3-4 წამის შემდეგ. ეს არის ინტელექტუალური ფეხბურთი, სადაც პასის სიზუსტე შერწყმულია მოედნის სიღრმისეულ კითხვასთან.

საბოლოო ჯამში, ენცო ფერნანდესი რეალისთვის არის ამ ორი გენიოსის თვისებების ერთგვარი ჰიბრიდი. ის აერთიანებს კროოსის გრძელ, დიაგონალურ პასებს, რომლებსაც 92-94%-იანი სიზუსტით აწვდის ადრესატს და მოდრიჩისეულ უნარს, იყოს ყველგან, სადაც გუნდს სჭირდება. მისი მოსვლა დაასრულებს გარდამავალ პერიოდს და „რეალს“ კვლავ მისცემს ნახევარდაცვას, რომელიც არამხოლოდ ანგრევს მეტოქის ჩანაფიქრს, არამედ მათემატიკური სიზუსტით აშენებს საკუთარ დომინაციას.